ZRA persoal isu baja lewat bebankan pesawah, Zamir tegas kerugian perlu dibuktikan!

Masalah hutang dalam kalangan pesawah bukan perkara baharu. Namun, adakah penyelesaiannya semudah kerajaan memberikan bantuan tunai, atau terdapat masalah lebih besar dalam sistem industri padi yang perlu diperbaiki?

Persoalan itu antara yang menjadi perhatian dalam sesi podcast melibatkan aktivis, wartawan veteran, dan pempengaruh, ZRA dan Pengarah Urusan MARDI Corporation, Zamir Ghazali, ketika membincangkan cabaran yang dihadapi pesawah tempatan.

Walaupun kedua-duanya berkongsi kebimbangan terhadap nasib pesawah, perbincangan tersebut memperlihatkan perbezaan pandangan mengenai pendekatan terbaik untuk menangani masalah yang sudah berlarutan sejak sekian lama.

Pesawah terpaksa berhutang untuk mula menanam

Menurut ZRA, kekurangan modal merupakan antara punca utama pesawah terus bergantung kepada orang tengah bagi mendapatkan keperluan pertanian seperti benih, baja dan racun.

Beliau menjelaskan, terdapat pesawah yang terpaksa mendapatkan bekalan secara hutang sebelum memulakan musim penanaman kerana tidak mempunyai wang tunai mencukupi.

Keadaan itu bukan sahaja menyebabkan mereka menanggung kos lebih tinggi, malah boleh mengehadkan kebebasan untuk menjual hasil tanaman kepada pembeli pilihan sendiri.

“Kalau saya beli dekat orang tengah, orang tengah menentukan kilang mana dapat,” katanya.

ZRA turut memberikan contoh bagaimana pesawah yang memerlukan modal RM6,000 bagi mengusahakan tanaman seluas dua hektar boleh membeli sendiri keperluan pertanian sekiranya mempunyai wang tunai.

Menurutnya, pendekatan tersebut membolehkan pesawah memulakan musim tanpa terikat dengan hutang daripada pihak yang akhirnya membeli hasil tanaman mereka.

“Bila saya beli tunai, bendang saya ni merdeka. Saya nak jual dekat kilang mana,” jelasnya.

Beliau berpandangan, tanpa campur tangan yang berkesan, pesawah akan terus mengulangi kitaran sama apabila pendapatan musim sebelumnya digunakan untuk melangsaikan hutang, sebelum terpaksa berhutang semula bagi memulakan musim baharu.

Zamir tidak menolak masalah, tetapi persoal kaedah penyelesaian

Bagaimanapun, Zamir melihat isu tersebut daripada sudut yang lebih luas, khususnya berkaitan mekanisme bantuan dan keberkesanan subsidi yang disediakan kerajaan.

Ketika ZRA mencadangkan pemberian modal secara tunai kepada pesawah, Zamir membangkitkan persoalan sama ada pendekatan itu benar-benar dapat menyelesaikan masalah yang berlaku.

Beliau mengambil contoh subsidi benih padi yang ketika ini disalurkan kepada pengeluar, sebelum mempersoalkan perbezaannya sekiranya bantuan tersebut diberikan terus kepada pesawah.

“Apa bezanya dengan subsidi tu pergi pada pengeluar, dengan kita ambil jumlah subsidi tu RM20.60, kita bagi cash kepada pesawah? Apa beza besar sebenarnya dalam dua polisi ni?” soalnya.

Persoalan tersebut menunjukkan bahawa isu bantuan pertanian bukan sekadar melibatkan jumlah wang yang diperuntukkan, tetapi juga bagaimana bantuan disalurkan dan sama ada mekanisme tersebut benar-benar memberi manfaat kepada golongan sasaran.

Walaupun bantuan tunai berpotensi mengurangkan kebergantungan kepada orang tengah, keberkesanannya masih bergantung kepada jumlah modal yang diperlukan, harga input pertanian serta kemampuan pesawah menguruskan kewangan untuk musim berikutnya.

Harga benih mahal, Zamir akui ada isu penguatkuasaan

Dalam perbincangan sama, ZRA turut membangkitkan dakwaan penjualan benih padi sah melebihi harga kawalan.

Beliau merujuk kepada laporan Suruhanjaya Persaingan Malaysia (MyCC) yang menurutnya menunjukkan terdapat benih padi dijual pada harga antara RM60 hingga RM70 sekampit.

Zamir tidak menolak isu tersebut, malah bersetuju bahawa penjualan melebihi harga kawalan perlu diberikan perhatian.

Bagaimanapun, beliau menegaskan bahawa tindakan penguatkuasaan memerlukan bukti dan laporan melalui saluran yang betul.

“Kenapa tak report dulu? Tak ambil tindakan di situ dulu mengikut undang-undang tu?” katanya.

Zamir turut menjelaskan bahawa kerajaan telah mengambil langkah memperketatkan hukuman terhadap kesalahan berkaitan harga benih padi.

Menurut beliau, antara pembaharuan yang dilaksanakan termasuk peningkatan penalti terhadap pihak yang melanggar peraturan.

Dalam hal ini, kedua-duanya sebenarnya membangkitkan aspek berbeza terhadap masalah yang sama.

ZRA menekankan keperluan menghapuskan punca pesawah terpaksa bergantung kepada orang tengah, manakala Zamir memberikan penekanan terhadap penggunaan mekanisme penguatkuasaan sedia ada.

Kedua-dua pendekatan tersebut mempunyai kepentingan tersendiri kerana bantuan modal tidak semestinya menghapuskan pelanggaran harga, manakala penguatkuasaan sahaja belum tentu menyelesaikan masalah kekurangan modal pesawah.

Bukan semua masalah boleh diselesaikan dengan pampasan

Perbezaan pandangan turut ketara ketika kedua-duanya membincangkan isu kelewatan pembekalan baja dan tuntutan pampasan kepada pesawah.

ZRA berpandangan kerajaan perlu mengambil tanggungjawab terhadap kelewatan tersebut kerana terdapat pesawah yang terpaksa membeli atau meminjam baja menggunakan sumber sendiri.

Menurutnya, kerugian pesawah tidak sepatutnya dinilai berdasarkan hasil tuaian semata-mata kerana kos tambahan yang ditanggung juga perlu diambil kira.

Zamir pula mengakui berlaku kelewatan pembekalan baja, tetapi menegaskan bahawa sebarang bayaran pampasan perlu mempunyai asas pengiraan yang jelas.

“Bayar melibatkan duit rakyat,” tegasnya ketika menjelaskan keperluan menentukan asas pampasan.

Beliau turut menjelaskan bahawa penilaian perlu dilakukan bagi menentukan sama ada kelewatan tersebut benar-benar menyebabkan kemerosotan hasil tanaman.

Bagaimanapun, hujah ZRA mengenai kos tambahan yang ditanggung pesawah turut membuka persoalan penting.

Ini kerana hasil tuaian yang tidak merosot tidak semestinya bermaksud pesawah tidak mengalami kerugian kewangan.

Sebagai contoh, pesawah mungkin memperoleh hasil tanaman yang hampir sama seperti musim sebelumnya, tetapi keuntungan bersihnya tetap berkurangan sekiranya terpaksa mengeluarkan wang tambahan untuk membeli baja.

Justeru, penilaian kerugian yang menyeluruh perlu mengambil kira bukan sahaja hasil tanaman, tetapi juga perbelanjaan tambahan yang mempunyai kaitan dengan kelewatan pembekalan.

Dua pendekatan berbeza, tetapi matlamat yang sama

Walaupun beberapa kali berlaku percanggahan pandangan, perbincangan antara ZRA dan Zamir memperlihatkan bahawa kedua-duanya tidak semestinya berbeza dari segi matlamat.

ZRA lebih menekankan keperluan tindakan segera bagi membantu pesawah yang berdepan kesukaran kewangan.

Zamir pula memberikan perhatian kepada mekanisme pelaksanaan, penguatkuasaan dan keperluan memastikan setiap keputusan mempunyai asas yang jelas.

Perbezaan itu penting kerana masalah industri padi dan beras bukan sahaja melibatkan kebajikan pesawah, tetapi turut berkait dengan pengurusan subsidi, pembiayaan pertanian, rantaian bekalan dan struktur pasaran.

Cadangan bantuan tunai mungkin dapat membantu pesawah memulakan musim tanpa berhutang, namun ia masih memerlukan sistem yang memastikan mereka tidak kembali berdepan masalah sama pada musim berikutnya.

Pada masa yang sama, keperluan mendapatkan data dan menjalankan penilaian tidak seharusnya menyebabkan kos sebenar yang ditanggung pesawah terlepas daripada perhatian.

Akhirnya persoalan yang perlu dijawab bukan sekadar siapa yang betul antara ZRA dan Zamir, tetapi bagaimana masalah yang dibangkitkan dapat diterjemahkan kepada penyelesaian yang benar-benar memberi manfaat kepada pesawah.

Ini kerana selagi pendapatan daripada hasil tuaian tidak mencukupi untuk menampung kehidupan dan menyediakan modal musim berikutnya, sebahagian pesawah berisiko terus terperangkap dalam kitaran hutang yang sama.

Sumber: Facebook ZRA